Mijn hele leven heb ik geloofd in doorzetten. Afmaken waar ik aan begin. Het is een overtuiging die diep in mij geworteld zit. Ik heb een natuurlijke drive om vol enthousiasme nieuwe projecten op te pakken en ze tot een goed einde te brengen. Maar wat als dat niet altijd lukt? Wat als je halverwege een pad ontdekt dat het niet langer de juiste weg is? Net zoals je soms ook kunt twijfelen aan je relatie, zitten jullie beide nog wel op hetzelfde en juiste pad?
Jaren geleden stond ik voor zo’n beslissing; doorgaan of niet. Voor mij een enorm moeilijke, ook omdat het financieel veel impact had, het wel of niet afmaken van een hbo studie. Ik was voor die studie bezig met mijn scriptie, een onderwerp dat op mijn pad was gekomen, maar totaal niet bij mij paste. Het inspireerde me niet, er was weinig literatuur over te vinden, en elke vezel in mijn lijf riep dat ik een andere richting op moest. Toch bleef die ene gedachte knagen: Ik maak af waar ik aan begin. Mede gevoed door mijn opvoeding en uit plichtsbesef richting de organisatie.
Op een gegeven moment kon ik er niet meer omheen. Ik moest mijn onderwerp loslaten en een andere keuze maken. En dat voelde als falen. Alsof ik mezelf tekortdeed. Pas nu durf en kan ik zeggen dat het de juiste beslissing was, maar de pijn van dat moment, het worstelen met mijn eigen overtuigingen, blijft soms nog hangen en kan mij nog steeds raken. Soms al bij het zien van een foto van een collega uit die tijd.
Als relatie- en scheidingsexpert zie ik dit proces vaak gebeuren. Mensen zitten vast in een situatie die niet meer goed voelt, maar de gedachte om iets niet ‘af te maken’, bang om te falen, bang voor de reactie van de buitenwereld, bang voor de gevolgen en soms bang om de ander te kwetsen – houdt hen tegen. Ze blijven hangen in hun relatie – simpelweg omdat ze geloven dat stoppen gelijkstaat aan falen. Maar is dat wel zo?
Wat als stoppen met iets wat niet meer werkt juist een goede keuze is? Wat als het erkennen van je worsteling en daar actie op ondernemen juist getuigt van kracht en zelfbewustzijn?
Zoals ik net al schreef is angst hierin ook een bepalende factor. Angst voor de reactie van anderen: Wat zullen ze ervan vinden? Zullen ze me veroordelen? Angst om te falen: Wat als ik een verkeerde beslissing maak? Angst voor het onbekende: Wat komt hierna, financieel gezien en wat gebeurd er met de kinderen? Deze angsten kunnen verlammend werken en ervoor zorgen dat we blijven waar we zijn, zelfs als we diep van binnen weten dat het niet meer klopt.
Dit zie ik vooral bij mensen die twijfelen over hun relatie. Moet ik blijven en er harder aan werken? Of is het tijd om los te laten en een nieuw pad te kiezen? Er is geen één passend antwoord, want iedere relatie is uniek. Wat wél belangrijk is, is het onderzoeken waar de patronen en dynamieken uit de relatie vandaan komen en wat er in de weg zit om je weer blij en gelukkig te voelen. En dat kost energie, heel veel energie. Soms betekent liefde dat je samen vecht voor wat je hebt, en soms betekent liefde dat je elkaar de vrijheid geeft om apart verder te groeien.
Ik heb geleerd dat het oké is om van koers te veranderen. Dat een beslissing of relatie die op een bepaald moment goed leek, later niet meer passend kan zijn. En dat dat niets afdoet aan mijn doorzettingsvermogen of mijn waarde. Soms is de krachtigste beslissing die je kunt nemen, de keuze om iets los te laten.
Dus aan jou, als je op een kruispunt staat: Wees eerlijk naar jezelf. Voel wat je nodig hebt. Weet dat een andere keuze maken niet betekent dat je faalt, maar dat je groeit. En besef dat moed niet betekent dat je geen angst hebt, maar dat je ondanks die angst toch de stap zet die jou op het juiste pad brengt. Benieuwd hoe ik je daar bij kan helpen? Neem contact met mij op en we gaan samen op zoek naar jouw beslissing waar je 100% achter kan staan.
